Sevemedim Kara Gözlüm seni doyunca
hep kıskandım seni elden yıllar boyunca
kuşlar gibi ikimiz bir yuva kuralım
ayırmasın mevlam bizi ömür boyunca
aramıza kimse gelip girmesin
ayırmasın mevlam bizi ömür boyunca
bana cefa ediyorlar bilmem nedendir
benim korkum senden değil kaderimdendir
herkes bana deli diye gülüp geçiyor
senin aşkın beni karagözlüm deli ediyor
aramıza kimse gelip girmesin
ayırmasın mevlam bizi ömür boyunca
Ey oğul, herkesin ölümü kendi rengindendir. Düşmana düşmandır, dosta dost!
Ayna Türk’e nazaran güzel bir renktedir. Zenciye nazaran o da zencidir.
Ey can, aklını başına devşir. Ölümden korkup kaçarsın ya; doğrusu sen, kendinden korkmaktasın.
Gördüğün, ölümün yüzü değil, kendi çirkin yüzün. Canın bir ağaca benzer; ölüm onun yaprağıdır.
İyiyse de senden yetişmiş, yeşermiştir; kötüyse de. Hoş nahoş.. gönlüne gelen her şey senden, senin varlığından gelir.
Belki sevgilin olacak yalandan mutlu gibi yapacaksin
Sabahlari uyaninca gozlerinde hep beni bulacak
Kalbin hep yarim kalacak aradigim nedir diye soracaksin
BENIM GIBI OLMAYACAK!!!!
Ayrılıktan parçalanmış bir yürek
isterim ben derdimi dökmem gerek
şayet aslından biraz ayrılsa can
öyle bekler vuslata ersin zaman
Ağladım her yerde hep alı eyledim
gördüğüm her kul için dostum dedim
herkesin zannında dost oldum ama
kimse talip olmadı esrarıma
Ney sesi tekmil hava oldu ateş
hem yok olsun kimde yoksa bu ateş
Vakt-erip mevsim geçer solmuş gülün
Derdi çok feryadı çıkmaz bülbülün
Ney hem zehir hem panzehir ,ah nerde var
böyle bir dost böyle özlemli bir yar
Kanlı yoldan hep ney sunar arzuhal
Hem verir Mecnun un aşkından misal
Sırf keder gam geçti kaç gün kaç gece
geçti yanlışlarla günler öylece
Ey oğul!hür olmalı bahtın senin
Hep gümüş , altın mıdır ahdın senin
Tut ki Deryayı boşalttın testiye
Kısmetinden fazla almaz , bil niye?
Dost dilin şavkinca bulsaydım visal
Ah ne sırlar anlatırdım ney misal
Aşıkın sırrıyla maşuk örtülü
Sağ olan aşıktır , maşuk bir ölü
Vermedikçe sevgili etrafa nur
çevrenin idraki elbet yok olur
Kimki aşkta meyli yoktur vah ona!
Kuş misali vermez kanat Allah ona
Bu AyrIlIk
Kusuruma bakmayın benim, dostlar,
bağışlayın beni.
Ben davullara, bayraklara aldırmayan
bir padişahın yoluna düşmüşüm,
deli divane olmuşum.
Çok uzaklardan yürüyen bir adam gibiyim ben,
çok uzaklardan geçen bir hayal gibi.
Ama yok da sayılmam hani,
var olan bir şeyim ben.
Haydi ben bensiz geleyim,
sen sensiz gel.
Ne varsa şu ırmağın içinde var,
soyunalım iki can,
dalalım şu ırmağa, hadi.
Bu kupkuru yerde yakınmadan gayri ne gördük,
bu kupkuru yerde ne gördük zulümden gayri.
Bu ırmakta ne ölmek var bize,
bu ırmakta ne gam var, ne keder var, ne dert.
Bu ırmak alabildiğine yaşamaktan,
bu ırmak iyilikten, cömertlikten ibaret.
Durma, çabuk gel, gelmem deme.
Ne evet demek yaraşır sana, ne hayır, dostum,
senin şânına sadece gelmek yaraşır.
Mevlana Celaleddin Rumi
Gel, gel, gel …’ Diyen Adam…
‘Gel ‘ dedi, sevgiye çağırdı.
‘Gel ‘ dedi, saygıya çağırdı.
‘Gel’ dedi, şefkate, merhamete ve kulluğa çağırdı.
Hiç itici, tepici, dışlayıcı olmadı.
Düşmanlığı, kanı kini, ayrımcılığı silip attı.
Herkesi kucakladı.
Her gecesi kadir, her rastladığı Hızır’dı.
Örneği, önderi kılavuzu Resulullah’tı.
Daim aşkla şakıdı, aşkı şakıdı.
Ayrılıklardan yandı yakıldı.
Dostu Allah’tı.
O, Mevlâna’ydı. Başımızın tacıydı…
Şimdi yüreklerimiz daha bir yaralı, bekliyor
Mevlâna ahlaklıları.
İlhamı ‘Mesnevi’ den alıp sevgiyi asra taşıyanları…
Yeniden ve bir daha sevgiyi hakim kılmak için Mevlâna’laşanları…
Bekliyor yüreklerimiz daha bir yaralı,
hep çağıran, hep ‘Gel ‘ diyen adamı.
Bütün bir insanlık çağırır oldu gözleri yaşlı.
Vehbi Vakkasoğlu
Verdİm canımı gİttİ
Nerde bir topluluk görürsen, tellal,
hiç durma, bağır:
Kaçan bir kul gördünüz mü ey insanlar, de,
tertemiz kokan bir kul gördünüz mü,
ay parçası bir yüzü var,
baştanbaşa fitne.
Savaş vakti tez gider, de , tellal,
barış vakti uysal olur, de.
Nerde bir topluluk görürsen, tellal,
hiç durma, bağır:
İnce boylu, güler yüzlü, tatlı sözlü,
tez canlı, çevik bir kul gördünüz mü?
Sırtında bir al kaftan taşıyor.
Kucağında bir rebap, elinde bir yay var, de , tellal,
Çaldığı hep güzel, hep sıcak havalar, de.
Nerede bir topluluk görürsen, tellal,
hiç durma, bağır:
Onun bağından bir meyve devşiren var mı ey insanlar, de,
onun gül bahçesinden bir demet gül deren var mı?
İş ki çıksın bir habercik getirsin biri ondan bana, tellal
çıksın biri ondan bana bir şeyler desin iş ki,
söyle, verdim canımı ona gitti, telal,
verdim ona gitti.
Mevlana Celaleddin Rumi
Aşk ve acının çok sıkı bir dostluğu varmış.Birgün saklambac oynamışlar.Acı saymış aşk ise saklanmış.Her tarafa bakan acı bir türlü aşkı bulamamış.En son çalılıkların arasına bakmaya karar vermiş.Aşkı araken elindeki sopayı çalılıkların arasında sallamaya başlamış.Sopa aşkın gözlerine denk gelmiş ve onu kör etmiş.Acı dostuna bu kötülüğe çok üzülmüş.O Günden sonra acı çok sevdiği dostu olan aşka onu yalnız bırakmayacağına söz vermiş.Gözlerini körettim ama sana bir çift göz olacam.O günden bu Güne dek aşkın olduğu her yerde acı da varmış……
Aşk aynadır. Karşısına ne koyarsanız onu yansıtır. Aşk bir süpriz olmak ister. Yüreğimizi hoplatan anılar ister. Kanımızı kaynatan geceler ister. ve tüm bunları en baştan çıkarıcı şekilde yaşamak ister. Aşk doyumsuzdur, tatmimsizdir ve sürekli baştan çıkarılmak ister. Aşıkda doyumsuzdur ve sürekli sevdiğini baştan çıkarmak ve her an fethetmek ister. Sevdiğinin gözlerinde her an kendine ait bir zafer ister.
Aşk bir istiladır. Hükmetmek ve hükmedilmek ister. Tam bir teslimiyetle baştan çıkardığı her noktayı ele geçirmek ve zaptetmek ister. Aşk kıskançtır. Hem sürekli baştan çıkarmak, hemde sadakatle beklemek ister. Aşk iktidardır. Güç ve mevki ister. Sevgilinin kalbinde hep ilk sırada olmak ve her an düşünülmek ister.
Aşk kırılgandır. Tüm gücüne rağmen en ufak fırtınada dallarını eğiveren ürkek bir fidana benzer. Aşk hep bahar olmak ister. Her baharda yeniden baştan çıkmak ister. Aşk hilekardır. Karşılıklı bir savaşta her iki tarafıda baştan çıkararak yener. kadının cazibesini erkeğin gücüyle, erkeğin iktidarını kadının naifliğiyle alteder.
Aşkta erkek kesindir. Kadın ise çözülemez. Aşk bu detayları kullanır bize karşı hep ve yenilmez bir rakiptir aşk. Sürekli tuzaklar kurar ve kurduğu her tuzak işe yarar.
Aşk bir baştan çıkarma uzmanıdır. zaman zaman bizede öğretir bildiklerini. Aşkta başarılı olduğunuz zamanlara bakın, inanamazsınız; hep aşktan birşeyler öğrendiğiniz zamanlara denk gelir. İyi bir öğretmendir aşk. Öğrettiklerini unutmaz ve uygularsanız genelde hep hedefe ulaşırsınız.
Aşk bir meydan okumadır. Her iki taraf da tek başına meydan okur ve sonunda tatfları birbirine düşürüp aradan sıyrılıverir.
Aşk bir şifredir aslında, eğer kodları okumayı öğrenirseniz; tüm baştan çıkarıcılığına, hilekarlığına, istilasına ve savaşına rağmen boyun eğmeyide bilir. Yani aşkın kendisi de, eğer yeterince isterseniz, baştan çıkarılabilir.
-BENDEKİ AŞKIN TARİFİ-
Aşk;seni hapsedecek göz aramak,
Yalnız gecelerde genç kalbine sığınmak
Ve gece onun hayaleyli yatmak
Ama uyandığında onu bulamamaktır…
Aşk;onu görünce titremek,üşümek
Kalbinden kilitli söz çalmak
Aniden güneşli düşlere dalmak
Ama ordan çıkamayıp boğulmaktır…
Aşk;dünyayı,bildiklerini unutmak
Kemiklerinden gelen sesi duymak
Yıllarca aradığın aşkı bulmak
Ama onu görüp, kavuşamamaktır…
Aşk;düşündüklerini anlatamamak
Sebepsiz yere gülüp,ağlamak
Hassas bir kalp taşımak
Ama onu hiç kırmamaktır…
Aşk;yalnız seni sevmek
Gözlerindeki beni görmek
İki kelime uğruna yaşamak
Ama seni seviyorum diyememektir…
(Aşk;yalanla değil,güvenle yaşar…)
Güllerin EfEnDiSy